In het oog van de storm is het rustig
- Kristien De Wolf
- Dec 23, 2025
- 2 min read
Mamata Shingade Mumbai, India
Het stormt. Het stormt letterlijk, de regen hamert op het glazen dak boven mij, maar ook figuurlijk raast er een ongezien noodweer over de aarde. Van de storm in de natuur kan ik houden. Ook de storm op het doek van de kunstenaar, kan ik appreciëren. Maar wat met de figuurlijke storm? De wereldorde waarin ik geboren werd, wappert en flappert zonder verweer in de wind en vervalt tot rafels. Wat moet ik daarmee als mens en wat moet ik daarmee als coach. Ik kan niet anders dan mezelf deze vraag te stellen, want vrolijk verder op hetzelfde spoor is geen optie meer, denk ik.
Het begint mij te dagen dat de wereld ons nu vraagt te tonen waaruit we uiteindelijk gemaakt zijn, bij uitstek -durf ik te beweren- aan degenen die van zichzelf graag zeggen dat ze aan bewustzijn en zelfontwikkeling werken. Onze gecultiveerdheid en de ontwikkeling die we dankzij onze welvaart mochten genieten, zou ons inderdaad bewustzijn moeten gebracht hebben. De heling en de emancipatie die we mochten doormaken, zou ons in staat moeten stellen tot dienstbaarheid en weerbaarheid. Tot nu toe hebben we, denk ik, die klik te weinig gemaakt.
Daarom geloof is dat het tijd is om het sluitstuk aan onze persoonlijke ontwikkeling te breien en solidair, dapper en alert te zijn en om steeds meer verantwoordelijkheid te nemen op de juiste manier. Ook dat is groei. Of omgekeerd, uiteindelijk is dat het doel van elke persoonlijke groei. Groei kent een periode die egocentrisch is en dat ook mag zijn, maar de tijd om hier eindeloos in te kunnen blijven hangen, is bijna om. Het moment om een grote generaties overspannende emancipatiecyclus af te ronden en de vruchten ervan te delen is aangebroken.
In tijden van crisis kan een mens twee wegen uitgaan. Die van de regressie, het gaan functioneren op een lager bewustzijnsniveau om te overleven. De andere is een groeispurt inzetten om onder druk van de omstandigheden, boven zichzelf uit te stijgen.
Dit era vraagt dat we proberen om dit laatste te doen. Het vraagt erom de blik van het zelf weg te nemen en onze ogen helder en liefdevol op de wereld te richten, op onze wereld, die mooi en goed is en het verdedigen waard, niet alleen tegen de rovers aan de grenzen, maar ook ten aanzien van het sluipend gif van binnenuit. Dat vergt dat we onze ontwikkeling diep integreren. Zo kunnen we rustig en standvastig zijn, in het oog van de storm blijven staan en zorgen voor anderen. Dit era vraagt dat we, kort samengevat, niet langer alleen maar met onszelf bezig zijn.
En waarom niet? In het oog van de storm kan het heel rustig zijn, voor wie weet waar hij staat.
Denk je ook eens na over wat in volle vrijheid gekozen dienstbaarheid kan betekenen in jouw leven en de gemeenschap waar je deel van uitmaakt? En als je er niet uitkomt, als je het gevoel hebt dat jouw emancipatie nog moet beginnen of als je vastzit onderweg, je weet me te vinden. Boek je afspraak en begin dit jaar met dappere vastberadenheid!
Kristien
Kristien De Wolf - coach, olijfboer, auteur
Comments